I cud still remember our first yr in lasalette.. para akong naglakbay mag-isa, nkahanap ng kaibigan pati nrin kaaway.. icp bata p kmi nung mga time na un, kea d maiiwasan na sa napaka "simpleng bagay" e mag iiyakan na at mag aaway.. Ngayon, kung maaalala mo lhat ng yon, malamang tatawa ka kasunod ang pag iyak. Habang bumibilis ang oras, hndi na talga napapancn ang pagbabago.. ang dating tahimik noon, saksakan ng ingay ngaun. Ang dating walang imik, palaban na ngaun. San kapa? pero meron dn nmn iba na kung cno cla dati, cla parin yon hanggang ngayon..Sigurado kami na sa bawt events na nangyari sa highschool life nmn ay magpaFlashback pag dating nmn ng college. Masaya tlga ang pagiging HS pero hnd ko pa masasabi na mas masaya ito kesa College, hndi ko pa namn kc ako nagtatapos.. malapit plng! :) Sa tagal tagal ng Panahon sa Sols, eto kmi ngaun, nagbago at aaLis na din.
Kung ako lng ang tatanungin, dati gusto ko na talgang Bumilis ang araw, un bang sa pag gising mo sa umaga 4th year ka na agad. Pero bakit ngayon, parang sa bawat pag tulog na gagawin ko,isa sa hiling ko ay tumagal pa ang oras at ibalik ang masayang nakaraan sa pagiging estudyante ng Sols.Malang ang iba ay iicpn "gusto k na ngang umalis e.", "ayoko na dito". at walang katapusang "BORiNG".. Pero sa halos 4 Years ko sa Lasalette, khit papano dito ako natutong tumayo khit alam mong wala ng ibang tutulong sa sarili mo,walang iba kundi ikaw. Matutong lumaban, khit halos Lahat cLa ay kalaban.. Msyado bang madrama?.. kung tutuusin nga hndi lng ito ung mga naranasan ko e,. Bakit nga ba halos lahat ng kabataasn ay "BEST PRETENDER" isa kaba dun?.. Ung tipong gusto mo nang umiyak pero wala kang ibang cnabi kundi "OK Lang.pakealam ko dun?" ganyan ba?..
Nung first year ako, napakatahimik ko daw.,pero bakit parang sa katahimikan ko ay madami akong naging kaaway.. Warfreak? hindi po! sadyang iba lng cguro tlga ang ugali nmn sa isat isa..Dumating ang Second year Life, patuloy ang pag iyak at tatawa pa din..Kaya p nmn db? Dun cla masya e, Hayaan at magbabago dn ang lahat.. 3rd year na, patuloy na nag pag babago kasama si Miss. Fatima Rivas, Cno ba ang makakalimot sa adviser na STRESS-PUYAT-PAGOD un SYA!.. nakakamiss tlga, parang dati lng cnbi nia.. "I wont let you down".. tinupad nia nmn,sad mang sabihin hndi na cia ang adviser nmn..Pero alam ko na nagStay cia for 10 months para sa TRESDESANJUAN.. Isang palaban, matapang, Warfreak na teacher.. isama pa ntin c Tita Triff na nanjan din.. Naaalala ko pa ung time na, halos magkaaway away n kmi pero aun aus nnmn ulit. Dumaan ang Birthday ni Ms. Triff, Ms. Fat at lhat ng san Juan.. Asan n nga ba ngayon?
4th year n kmi ngayon, tuluyang nagbago ang lahat.. Nagkahiwalay hiwalay ang mga magkakaklase nuon. Parang "TEEN CLASH SA SOLS" .. Nung una nakakalungkot pang tanggapin, pero sobrang bilis n tlga ng oras na masasabi mo nlng sa seatmate mo "uy..2 months na pala kitang katabi jan" .. ambilis..8 months to go gagraduate na kmi.. Mixed emotions, dats wat i feel now.. Msaya dahil ipagpapatuloy mu na ang Studies sa ibang School, bagong Friends at new environment.. Nkakalungkot kc maghihiwalay ang dating magkakasama sa kulitan, sa iyakan, sa labanan at sa bagsakan.. Ano pa ba ang masasabi kundi "SEE YOU LATER GUYS" para nmn d maciadong nakakalungkot..-ayon ito sa Alumni ng Sols..Wala na tayong magagawa dhil lahat ay aalis,. At bka nga tuluyan ng magkalimutan, wag nmn sana! :| Hndi pa tapos ang lahat, maaari pang baguhin ang pagkakamali.. at Lubos Lubusin ang oras na nalalabi sa atin.. C=
iLoveyou
Lasalette-2007-2008
St. Joseph- 2008-2009
Tresdesanjuan- 2009-2010
St. Luke at St. Monica- 2010-2011
ill kip the memories, hope uL do da same way..
still, remember dat once in our life We became SALETTINIANS..
Friends Forever? :)
No comments:
Post a Comment